çocukluk arkadaşım İsa Mesih

Daha ortaokul sıralarındayken problemli bir ailesi olan yalnız bir çocuktum.Derslerimde çok başarılıydım. Bir hayali arkadaşım vardı onunla konusurdum. Annemle olan sounlarımı sıkıntılarımı onunla paylaşırdım. ve kendi kendime cok konustugum için dikkat cekerdim cevrem tarafından. öyle farklı bir dini inançla büyümedim. anneme sorsan bir dua dahi bilmezdi. ama sorsan müslümanım derdi. benim kendi kendime konusmalarım cevreden dikkat cektiğinden komsular anneme bu cocuğu bir hocaya filan göturun dua okusun dediler ne komik... annem de göturdu ama ben içeri dahi girmeyi bırak cubbeli hocayla dalga gecmiştim.
Diyarbakır da oldugumuz için ve Rab orada o kadar işlemiş ki o bölgede hristiyanlıkla ilgili birçok mezar ve kalıntı var. sonra tekrar komsular anneme hoca olmadı ama bir rahibenin mezarı var bu kızı oraya göturun dediler. eski bir mezar gibi bir yere göturmuslerdi beni.
ben o tarihi yere gitdiğimde hayali arkadasımla karsılastım ve aglamaya basladım duvarlarda onun resimleri vardı. sonradan yapılma bir yerdi belliydi ama benm arkadasım orada ne arıyordu anlam verememiştim. kapıda oranın bakımını üstlenen bir kadın vardı ona sordugumda bu resimdeki kim dediğimde bana o isa demişti. İsa ,İsa Mesih...benim cocukluk arkadasımdı hepben onunla konusmustum beni cocukken kendine ceken o ydu.